Het lijkt zo vanzelfsprekend dat je overal naartoe zou kunnen surfen, ook mobiel, maar dit is dus toch niet zo. Als Ziggo zou besluiten dat je geen RTL Nieuws meer kan kijken, of in slechte kwaliteit, maar wel naar het NOS Journaal in HD, zou er een behoorlijke rel zijn. Op internet is dit allemaal nog niet zo duidelijk.

Ik sprak erover bij BNR:

Hoeveel macht krijgt Obama met deze zogenaamde kill switch? Ik praatte erover bij BNR:

Dat uitgangspunt is terecht. De al jaren voorspelde integratie van TV en internet is er nog lang niet. Ik geloof er ook niet zo in. Die statements zijn veel te veel vanuit de technologie geredeneerd. Dat TV signalen via een ip-signaal gedistribueerd worden maakt het nog geen internet.

Maar goed, ook het idee om online video content op de tv te bekijken is natuurlijk niet nieuw en vele oplossingen, kastjes en kabeltjes zijn Google voorgegaan. Ook dit zou weer een doosje, een zogenaamde settop box, onder je tv toestel betekenen. Beter zou zijn als de software van Google geïntegreerd zou zijn in je tv toestel. En ook dat gaat er komen als het aan Google ligt.

Ik ben benieuwd of dit gaat lukken. En argusogen zijn ook op z’n plaats, aangezien Google al enorm dominant is op internet - voor veel mensen is de Google zoekmachine ‘de start van het internet’ - en dit zou betekenen dat we ook op ons televisietoestel zouden beginnen met die Google zoekmachine. Bovendien komen we dan ook weer terecht in de discussie over lean forward versus lean backward. Anders gezegd: heb ik eigenlijk wel zin om ’s avonds op de bank actief te moeten klikken? Of zit ik liever achterover waarbij alleen mijn duim beweegt om de knopjes op de afstandsbediening in te drukken? Zeg het maar.

Ik praatte erover bij BNN Today:

Apple is het merk waar Europeanen de meeste passie voor hebben. De Europese top 5 van meest passievolle merken ziet er als volgt uit: 1. Apple, 2. Sony, 3. Coca Cola, 4. Samsung, 5. Adidas.

Allemaal positief zou je zeggen, maar er is toch ook iets anders gaande. Echte Apple fans willen niet tot de massa behoren. Als je kijkt naar het marktaandeel van Apple computers klopt dat ook wel: zo’n 3-4% slechts. Dat is heel goed te combineren met een anti-Windows houding.

Maar Apple is inmiddels zo veel meer. De iPod is het bekendste voorbeeld en ook het meest succesvolle; daar zijn er wereldwijd meer dan 100 miljoen (!) van verkocht. En je hoeft geen Apple fan te zijn om het ding te kopen. Hetzelfde geldt voor de iPhone. Dat apparaat is juist zeer geschikt voor mensen die uberhaupt eigenlijk niets met computers (te maken willen) hebben. En ook de iPad valt in die categorie. De eerste cijfers spreken boekdelen: 2 miljoen exemplaren verkocht in de eerste 6 maanden, dat is er elke 3 seconden één!

Met de toegenomen macht van Apple groeit ook de kritiek. Zo zijn ontwikkelaars afhankelijk van Apple of hun software ook daadwerkelijk op de iPhone terecht komt. Hoewel Apple naar eigen zeggen 95% van de ingediende apps in 7 dagen goedkeurt, blijft het in principe een gesloten systeem. En daar kan je kritiek op hebben, zeker nu er alternatieven zijn zoals Google, een bedrijf dat door z’n toegenomen macht ook steeds meer kritiek krijgt overigens.

Update 27 mei: De beurskoers van Apple is inmiddels hoger dan die van Microsoft.

Beluister het gesprek hierover:

Hoe kan een medium dat al zo lang geleden is ontwikkeld, en er - eerlijk gezegd - ook behoorlijk ouderwets uitziet, toch nog zo succesvol zijn? Ik denk dat het feit dat het al zo lang hetzelfde is gunstig werkt voor de herkenbaarheid, en bovendien is de dienst op de verschillende platforms - tv, internet. mobiel - overal praktisch hetzelfde. Vraag is hoe lang het nog blijft bestaan?

Ik had Radio1 aan de lijn op even te praten over dit heugelijke feit]

Maar die wifi hotspot moet natuurlijk ook gevoed worden, en dat gebeurt met een mobiele internetverbinding (HSDPA) die gelijk is aan wat ik, en vele anderen, nu op hun laptop hebben. Een gedeelde verbinding dus. Hoewel T-Mobile zegt dat het delen van de internetverbinding nauwelijks invloed heeft op de ‘internetervaring’ blijkt uit onder meer uit de reportages van de NOS en die van RTL dat de snelheid wel degelijk zwaar te lijden heeft onder het intensieve gebruik. Eerlijkheidshalve zeg ik erbij dat de trein voor de gelegenheid natuurlijk behoorlijk vol zat, maar dat is ook juist de bedoeling van de € 15 miljoen subsidie die Eurlings aan het project geeft; mensen uit de auto de trein in…

Zou internet daar werkelijk een bijdrage aan kunnen leveren? Ik denk het niet. Vooral ook omdat mobiel internet goedkoop is geworden. Ik betaal nu € 19,96 per maand. Dat is nog minder dan € 1 per werkdag! En over drie jaar is dat vermoedelijk nog goedkoper. Is het werkelijk 15 miljoen euro waard om mensen voor één euro korting de trein in te lokken? Natuurlijk, lang niet iedereen heeft zo’n mobiel internetabonnement (dongle) voor z’n laptop. Maar als je er voor kiest om dagelijks of regelmatig met de trein naar je werk te gaan, dan neem je natuurlijk zo’n abonnement. En voor mensen die bijna nooit met de trein gaan is het natuurlijk hartstikke leuk dat er gratis internet is, maar die reizigers behoren niet tot de doelgroep.

Kortom, het is hartstikke goed dat de NS z’n service wil verhogen, en dus zijn die informatieschermen in de trein ook heel goed, maar subsidie vanuit de overheid op een product dat in een goed werkende markt heel erg goedkoop aan te schaffen is, is geen goed plan.

Ik sprak erover bij radio 1:

Enigszins wel natuurlijk. Ik heb eerder al wel voorspeld dat Facebook de grootste bedreiging is voor Google (jammer dat de Radio1 redactie het fragment niet terug kon vinden), en niet zozeer andere zoekmachines als Bing of Yahoo. Toch is het wel opmerkelijk dat Google niet meer de grootste is. Al is het verschil wel heel erg klein overigens.

Over de Google overwegingen om China al dan niet te verlaten is een kort berichtje als dit te kort. En het radio item ook trouwens. Overigens heb ik wel begrip voor het dilemma. Probeer maar eens het credo ‘do no evil’ vol te houden. Maar goed, hoge bomen vangen veel wind.

Voor mij als projectleider was het mooi dat het nu eindelijk officieel was. In werkelijkheid waren we al een aantal maanden live; met kleine stapjes, telkens een poli erbij en weer enkele patiënten erbij. Een spannende tijd. Op de meest gestelde vraag ‘wanneer is het nu echt live?’ is dan nu eindelijk een antwoord.

Maar wat is dat nu precies een, een digitale poli? Eigenlijk moet je gewoon onderstaande video even bekijken. Daarin wordt heel duidelijk uitgelegd dat het om een website gaat waar patiënten, met dezelfde aandoening, diepgaande informatie over hun ziekte kunnen vinden, kunnen communiceren met andere patiënten(community) en vragen kunnen stellen aan hun zorgverlener (eConsult). En last but not least: patiënten kunnen hun eigen medisch dossier inzien. Dat is echt nieuw en een spannende ontwikkeling in Nederland.

De stap die het Radboud hiermee zet, past helemaal in de huidige tijd waarin mensen / gebruikers / klanten / patiënten meer inspraak en regie krijgen over de producten en diensten die ze afnemen en dus ook over de zorg die ze krijgen. Ik juich deze ontwikkeling dan ook van harte toe en lever er graag een bijdrage aan.

Een van de bekendste domeinnamen is sex.com, geregistreerd door Gary Kremen. Hij ging bijna ten onder door aan rechtzaken tegen Stephen Cohen die het domein onrechtmatig overschreef en er $100 miljoen mee verdiende. De opgelegde $ 65 miljoen schadevergoeding heeft Kremen nooit gekregen. De domeinnaam is later verkocht voor $15 miljoen aan Escom.

De Nederlandse domein extensie .nl bestaat al sinds 1996, maar een jaar jonger dan dotcom dus. Er zijn in Nederland meer dan 3,5 miljoen nl-domeinen geregistreerd. Daarmee is .nl een van de populairste land-domeinen. De duurste .nl-domeinnaam ooit is vakantie.nl die in 2007 voor 2,5 miljoen euro is verkocht. Althans, volgens mijn bronnen. In een item bij RTL Nieuws, naar aanleiding van het feit dat sex.com opnieuw te koop is, hebben ze het over sex.nl als duurste Nederlandse domeinnaam, dat voor ‘twee ton’ van de hand zou zijn gegaan, al staat in hun infographic 2 miljoen. Beetje rommelig dus.

Maar wat moet je nu met al die bandbreedte? Daarover ging mijn gesprek bij Radio 1.

• maak een VPN account aan waarmee je een verbinding kan opzetten naar het Verenigd Koninkrijk. Er zijn er velen, ook gratis. Probeer vpnuk.net of focusvpn.com of zoek even op vpn uk free.
• maak verbinding en surf vervolgens naar naar google.com/phone. Nu is er wel een bestelknop
• de rest is eenvoudig, al moet je wel iemand kennen in Engeland die het pakketje voor je aanpakt. (Daar zijn ook diensten voor, maar dat vond ik te veel gedoe.) Overigens kan je de factuur netjes op Nederland adres laten komen.
• Kost al met al € 406. Dat valt mee in verhouding tot gelijksoortige toestellen.

Na drie weken kan ik de belangrijkste conclusies wel trekken. Toch nog even terug. Mijn eerste reactie na het openmaken van de doos was erg positief. het ding ziet er gewoon goed uit. Overigens doet ‘ie meteen heel erg aan de iPhone denken, maar dat was geen verassing. Zelfs het doosje lijkt geïmiteerd.

Opstarten en de wizzard doorlopen is geen enkel probleem. Alles is meteen online. Met je eigen sim wel te verstaan; het ding is gewoon simlock vrij. Toestel is snel, camera is goed. Kortom: prima.

Na een dag viel me op dat ik in de Android Market, de Appstore van Google, op zoek was gegaan naar alle leuke en handige apps die ik op m’n iPhone heb draaien. Shazam, Layar, Trein, Tweetie, Yammer, RTM, enzovoorts. Verrek, ik ben bezig m’n iPhone na te maken…!

En daar zit dan het punt: het is een prima toestel, niets op aan te merken, maar de vergelijking met de iPhone krijg ik niet uit m’n hoofd. ‘t Is bijna alsof je een nieuwe liefde geen eerlijke kans geeft… En als het puntje bij paaltje komt, je rent ’s ochtends met haast de deur uit en grist nog net een telefoon van het gangkastje, welke pak je dan mee? Juist….

Op Radio1 besprak ik er drie, die ook op de radio afspeelbaar moesten zijn.

Hieronder een lijstje met toppers, tevens het kladje dat ik gebruikte voor m’n gesprekje:

• OK go - here it goes again - ‘the treadmill video’ - 49 miljoen keer - 2006
  http://www.youtube.com/watch?v=dTAAsCNK7RA
• Winnaar X-factor - Paul Potts - 62 miljoen keer - juni 2007
  http://www.youtube.com/watch?v=1k08yxu57NA
• Noah - 6 jaar lang een foto van hemzelf (mugshot). - 14 miljoen keer - aug 2006
  http://www.youtube.com/watch?v=6B26asyGKDo
• Jill en Kevin’s Wedding Entrance - 41 miljoen keer - juli 2009
  http://www.youtube.com/watch?v=4-94JhLEiN0
• Meisje tekent in zand op glasplaat (Kseniya Simonova) - 12 miljoen keer - juni 2009
  http://www.youtube.com/watch?v=518XP8prwZo
• Filmpje opgenomen in Kruger park. Leeuw, buffel en krokodil. -  49 miljoen keer - mei 2007
  http://www.youtube.com/watch?v=LU8DDYz68kM
• Esmee Denters - ontdekt door YouTube. Nu ster.
  http://www.youtube.com/user/esmeedenters

Overwegingen over de in beweging zijnde browsermarkt, via de telefoon op radio 1.

Ik had het er ook over bij BNR.

En straks gebruikt mijn dochter het door een herfstblaadje te ’scannen’ met haar telefoon die haar vervolgens vertelt dat het blad van een beuk afkomstig is.

Hoewel dit is mijn ogen echt weer een hele mooie stap voorwaarts is, roept de dienst ook weer kritische vragen op. Beluister het gesprek op radio 1.

Jan Kremer, bedenker van het concept, en Bas Bloem, ook voorloper op het gebied zorg en internet, vertellen erover in EenVandaag. Het item gaat over de veranderende rol van artsen, de veranderende rol van de patiënt en hoe hun onderlinge relatie verandert, als gevolg van internet. Een en ander wordt geïllustreerd aan de hand van de digitale IVF poli die al in 2003 werd gestart door Kremer. Natuurlijk is er nog heel veel meer over dit onderwerp - zorg 2.0 - te vertellen. Maar dit item van 8 minuten geeft een duidelijk beeld voor iedereen die zich misschien nog niet had gerealiseerd dat dit proces echt gaande is. (Klik rechtsonder om het item schermvullend af te spelen.)

Update 6 nov: Inmiddels schrijven ook NRC en NU.nl erover na een rapport van Gartner

Beluister het item in de player:

Leuk dat er nog twee zinnetjes zijn gebruikt uit het telefoongesprek dat ik vanuit Italië had over Sir Tim. Dat is wel het minste.

Hoewel Hyves dus een succes genoemd mag worden is de verjonging van de Hyvers en de opkomst van onder meer Facebook toch aanleiding je af te vragen of de neergang van dit Nederlandse initiatief aanstaande is. Dat was althans de vraag tijdens mijn gesprek op Radio1. En wat moeten ze doen om die eventuele neergang het hoofd te bieden?

De vraag is wat het effect is van deze uitspraak. Mogelijk treedt het waterbed-effect op; je drukt maar ergens anders komt het weer naar boven. Toch denk ik dat deze uitspraak wel gevolgen heeft. Veel gelijksoortige sites zijn op hetzelfde principe gestoeld - zelf niet aanbieden maar wel verwijzen - en die voelen zich daardoor, naar nu blijkt ten onrechte, veilig.

Is het nu afgelopen met het ongeoorloofd downloaden van films en muziek? Waarschijnlijk niet, omdat er alternatieven voor handen zijn die weer heel anders werken, zoals usenet of nieuwsgroepen. Er verschijnen op internet al allerlei instructie artikelen over ‘hoe we ons moeten redden na Mininova en The Pirate Bay’. Ook van echte uitgevers, wat ik overigens afkeur. Zo had ik ook wel enige aarzeling bij de vraag van Radio1 hoe het nu verder moet na deze uitspraak. Ik heb daarom geprobeerd te zeggen wat ik denk dat er gaat gebeuren, en heb opnieuw niet na gelaten te zeggen wat ik denk dat er zou moeten gebeuren en wat echt gaat helpen, en wat ik hier ook al vaker melde: een goed werkend legaal alternatief.

Beluister het fragment:

Daarover sprak ik gisteravond op Radio1.

Het is interessant om te zien hoe deze stemmingsmeter, want dat is het feitelijk, zich verhoudt tot het CBS onderzoek naar het consumentenvertrouwen. Want dat is gebaseerd op ondervraging, terwijl Google zich baseert op feitelijk (zoek)gedrag. Dit soort diensten zijn mogelijk geworden doordat een steeds groter deel van ons leven zich online afspeelt. Wat we denken, wensen en doen is dus ook steeds beter te meten.

En dit is dan weer zo’n gratis dienst van Google. En hoe kan het dat Google zoveel geld verdient terwijl alle diensten gratis zijn? Daar ging het item op Radio1 over gisteravond. Luister teurg in de player.

Tweede uitdaging was om een vleugje sport 2.0 toe te voegen aan het evenement. Want wat is er nou leuk aan het fietsen met een smartphone op je rug met daarop Trackr, zodat anderen - wie dan? - je kunnen volgen tijdens de race? Voor mij een weet, voor de anderen een vraag of aanleiding mij meewarig aan te kijken.

We waren met een team van 17 rijders, waarvan ik er uiteindelijk vijf online heb gekregen. Deels houtje-touwtje met losse gps’en, oude Qteks en prepaid umts kaart, en twee degelijk met nieuwe Nokia E75 en good old Blackberry Bold. Tot zover de techniek.

Ik besloot, net als de meesten, om 110 km te gaan fietsen. Bij de eerste serieuse beklimming, waarbij mijn tempo dus stevig daalde, bliepte mijn telefoon al door inkomende sms. En dat was natuurlijk geen toeval. Ook online was mijn gebrek aan wielerervaring genadeloos zichtbaar. Maar dat leidde wel tot aanmoedigingen per sms! Ik bespeurde toch wat verbazing en jaloezie bij een enkele teamgenoot. Ook stonden er een aantal keer collega’s van het Radboud langs de route, met fototoestel in de aanslag. Geen toeval inderdaad, ze hadden ons op internet zien aankomen.

Experiment geslaagd dus. Op sportief vlak omdat ik met 110 km door heuvelachtig Gelders landschap mezelf redelijk staande heb gehouden; altijd mooi om sportief iets te doen wat je nog nooit eerder hebt gedaan. En wat betreft de innovatie push, iets wat ik graag doe: afgaande op de reacties vermoed ik dat er volgend jaar heel wat meer trackrs meegenomen zullen worden. Overigens toont het voor mij eens te meer aan dat er op het gebied van sport 2.0 - internet gebruiken om de sportbeleving te vergroten - nog heel veel staat te gebeuren.

Vooral jongeren downloaden massaal. Klopt, maar het gevaar van de redenering in het rapport is dat je daarmee zegt dat als heel veel mensen iets illegaal doen, dat het dan wellicht niet meer illegaal zou moeten zijn. Daar valt heel veel tegen in te brengen natuurlijk. Het heeft ook met moraal en gezond verstand te maken. Ik fietste jaren lang zonder licht, maar klik nu altijd twee van die handige lampjes op. En ik niet alleen.

Terug bij een ander belangrijk punt: de commissie stelt dat de entertainmentindustrie voor de oplossing van dit probleem niet moet aankloppen bij de overheid. Daar ben ik het in beginsel mee eens. Ik heb al eerder geroepen dat de beste oplossing voor dit probleem een goed werkend en laagdrempelig, legaal alternatief is. Geïnitieerd door de industrie.

Het rapport is hier in z’n geheel te downloaden. Mijn gesprek hierover bij Radio1, waar Armin van Buuren ook even aan deelnam, kan je hieronder afspelen:

Volgens Brein heeft “Mininova een businessmodel dat op illegaliteit is gebaseerd. Zij profiteert van grootschalige inbreuk”. Mininova verweert zich door te zeggen dat ze zich aan de wet houden door het hanteren van een ‘notice and take down policy’. Dat betekent dat wanneer je aan Mininova meldt dat er een illegaal bestand aangeboden wordt, ze het offline halen. Net als bij YouTube.
Brein noemt dit een wassen neus vanwege het feit dat verreweg het overgrote deel van de aangeboden content illegaal zou zijn. De vergelijking met YouTube gaat dus niet op aangezien daar heel veel user generated content te vinden is, met daarnaast ook content waarop auteursrecht rust.

Brein wil dat Mininova een filter gaat gebruiken dat er voor zorgt dat auteursrechtelijk materiaal niet is te uploaden. Het uploaden is immers illegaal. Er is ook onenigheid over wie de kosten moet dragen voor het filter, dat gevoed moet worden met kenmerken waarop gefilterd kan worden, die Brein mogelijk zou moeten aanleveren aan Mininova. Volgt u het nog?

Argumenten tegen:

• Uploaden is illegaal. Moet je je aan houden. Net als aan verkeersregels.
• Mininova stimuleert illegaal gedrag en verdient er nog geld aan ook.
• Creaties dienen beschermd te worden.

Voor:

• De Auteurswet dateert van 1912, en niet meer van deze tijd.
• Piraterij leidt niet tot minder verkoop. Industrie verdient genoeg.
• Creaties moeten juist maximaal verspreid worden. Dat komt ook de artiest/maker ten goede.

Het is, zoals zo vaak, tamelijk ingewikkeld. Hoewel iedereen zich aan de regel moet houden is best goed te beargumenteren dat het bekendste goed werkende legale voorbeeld, namelijk iTunes, puur is ontstaan als antwoord op het massale illegaal downloaden van muziek. Het is dan ook mijn overtuiging dat de beste remedie tegen illegaal downloaden een goed werkend legaal alternatief zou zijn. Ik wil best betalen, maar op dit moment is de snelste en eenvoudigste weg naar content nog vaak de illegale…

De avond na de rechtzaak had ik er een gesprek over bij BNN op Radio1 waarbij ook Erik Dubbelboer, mede-oprichter van Mininova, nog even meepraat.

Gisteravond had ik een gesprek met Jeroen Stomphorst en Regina Romeijn (ik bezorg ze hierbij nog een extra Google resultaat) over wat ik van beide boeken vond. Veel te weinig tijd natuurlijk voor de enorme hoeveelheid feiten en inzichten uit beide boeken, maar wel genoeg voor een indruk, en wellicht aanleiding om één of beide te gaan lezen.

Download of luister in de player

Al voor het songfestival wist Google dat Noorwegen zou gaan winnen. Met 388 punten. (Het zouden er 387 worden). En dat onze Toppers niet in de top-10 zouden komen, wist Google een week geleden ook al zeker. Google weet heel veel van ons.

Het is voor elk bedrijf, gemeente, ziekenhuis, politicus, wat dan ook, interessant om te weten waar mensen over praten. Wat bespreken mensen die van tuinieren houden? Dat is relevant voor Gardena. Internet is het nieuwe dorpsplein. Het gesrpek dat vroeger bij de dorpspomp plaatsvond, speelt zich nu online af. En dus wordt ‘t vastgelegd. En dus kan je het terugvinden en meten.

Daarom zeg ik tegen bedrijven: luister naar wat er op internet over jou en je producten wordt gezegd. Daar zijn methoden voor. Google is de koning daarin. Google is overal. Google kan het weten.

Economen en deskundigen duiden de economische crisis, en daarbij gaat het vaak ook over de consument. Over wat wij doen - in termen van sparen of juist uitgeven. Maar wat we van plan zijn is moeilijk te bepalen. Onze Google zoektermen zijn een indicatie. Als het waar is dat de consument het tij kan keren, dan is er dus hoop!

Download het gesprek of speel direct af in de player.

Ik verwacht dat Microsoft, dat een bedrijfje heeft overgenomen voor deze ontwikkeling, de 3D camera op termijn ook voor de besturing van Windows zal gaan gebruiken. Games zijn een ideaal platform voor het uitproberen van nieuwe technologieën. Bovendien, de muist is al 40 jaar oud!

Download of beluister het item op de BNR.

Er zullen nog meer zaken volgen, maar de industrie zal toch moeten inzien dat dit niet de oplossing is. Wanneer stoppen ze met internet te zien als een bedreiging in plaats van een geweldig distributiekanaal? Het kost minder moeite illegaal aan een liedje of film te komen dan legaal… Dat is de kern van het probleem. iTunes vormt een uitzondering, dat werkt inmiddels heel goed en snel, maar dat initiatief kwam dan ook niet vanuit de muziekindustrie; sterker, het heeft veel moeite gekost de labels mee te krijgen. Dit zegt genoeg.

Het argument dat content vrij moet zijn en dus ook vrij verspreid moet kunnen worden is natuurlijk onzin. Net als afschaffing van het auteursrecht om die reden. Creativiteit moet beloond worden, anders valt er straks niks meer te downloaden, legaal of illegaal.

Hierover had ik een gesprek op Radio 1

Er zijn inmiddels zo’n 17 miljoen iPhones in omloop, waarvan er ongeveer 13 miljoen vorig jaar werder verkocht. Indrukwekkende cijfers. Overigens nog niet zo indrukwekkend als de cijfers van RIM, dat afgelopen jaar meer dan 20 miljoen BlackBerry’s verkocht.

De BlackBerry en de iPhone groeiden zowel in verkoopaantallen als in fucntionaliteit naar elkaar toe, zoveel is duidelijk. En de keuze voor een van de twee is steeds meer een kwestie van smaak dus.

Ik had er een kort gesprekje over in de laatste uitzending van De Frontlinie van BNR.

Download het gesprekje of luister in de player.

Uitgangspunt is in ieder geval dat de softwaremarkt op slot zit en Microsoft (re) dominant is. De vraag is in hoeverre de overheid hier echt verandering in kan brengen. Met beleid, of als grote klant. Het nieuws dat de nieuwe website van de rijksoverheid, die alle andere sites gaat vervangen, op open source software zal draaien zegt niet veel; webserver software is immers al vaak open source. Of er de komende jaren echt iets zal veranderen blijft dus maar zeer de vraag.

In het item ‘Geld en Ondernemen’, onderdeel van de Frontlinie bij BNR, was ik samen met Valentijn Sessink van Open Office te gast. Download of luister in de player.

Mogelijk dat de Consumentenbond enthousiast is, want die zijn erg huiverig voor het feit dat mijn energieleverancier straks precies welke apparaten ik allemaal gebruik (dat zijn er nogal wat, moet ik bekennen) en ook wanneer ik ze gebruik. Kwaadwillende kunnen daar bijvoorbeeld uit opmaken wanneer ik wekelijks niet thuis ben, en dan een poging doen om die mooie spulletjes te komen halen. Google heeft al gezegd dat we gerust kunnen zijn en dat de informatie bij hen in goede handen is; ‘de informatie is van de gebruikers zelf’. Power tot the people.

Ik had het erover met Harmke Pijpers. Luister zelf:

Neemt niet weg dat Google inderdaad heel machtig wordt. Google heeft zo langzamerhand welhaast het monopolie op informatie. En wat gebeurt er allemaal met die informatie? Wat gebeurt er met mijn emails en documenten als Google onverhoopt zou omvallen? En hebben andere spelers nog een kans?

Download het fragment of beluister direct:

Bekijk het fimpje over de nieuwe features in Google Earth 5.0:

De klacht van Opera dateert al van eind 2007. Maar de maatregel van de EC is om andere redenen veel te laat. Het marktaandeel van Internet Explorer is namelijk historisch laag. Waar we gewend zijn dat Internet Explorer op zo’n 90% staat, is het aandeel in het laatste kwartaal van 2008 van 74% naar 68%. Grootste concurrent Firefox steeg in die periode van 18% naar 21%. Safari volgt met 8% op grote afstand. De markt voor webbrowsers is inmiddels flink op gang. De EC maatregel had een jaar of vijf geleden vermoedelijk wel geholpen, maar is nu dus eigenlijk mosterd na de maaltijd. Nog afgezien van het feit dat weinigen onder een versie van Windows zullen kopen zonder een bepaald programma (IE) voor dezelfde prijs. Dit bleek ook in 2004 toen de N-versie van Windows XP, een versie zonder Media Player, niet verkocht werd; zelfde prijs, minder product, dat werkt niet.

Verder is het in mijn ogen niet zinnig om een versie zonder Internet Explorer te eisen. Het gaat niet om zonder, het gaat om de mogelijkheid te kunnen kiezen. Dus een snelkoppeling ‘verwijder Internet Explorer’ zou dan voldoende zijn. De (technische) vraag of Windows uberhaupt goed functioneert zonder Internet Explorer, laat ik hier dan nog maar even buiten beschouwing.

Microsoft is er een meester in een concurrent na te jagen (Netscape, WordPerfect, ICQ). Maar op de browsermarkt is er nu toch echt concurrentie voor ze. De innovaties zijn in mijn ogen de afgelopen jaren dan ook vooral van Firefox en in minder mate van Safari gekomen. Nieuwe features en functionaliteiten worden vervolgens door Microsoft in een nieuwe release opgenomen. Toen ik enkele maanden geleden op BNR vertelde over Google Chrome en het feit dat de tabbladen als aparte processen draaien zodat de browser niet meer as geheel kan vastlopen kreeg ik 5 minuten na de uitzending al bericht van Microsoft dat zij dat ook hadden vanaf IE 8. En wie nu zoekt op de term ‘pornoknop’, een woord dat sinds de introductie van Google Chrome bestaat, krijgt resultaten waarin te lezen is dat de volgende editie van IE zo’n knop zal bevatten. En inderdaad, Firefox heeft hem straks ook.

Microsoft heeft 8 weken de tijd om te reageren op het vonnis. Zal mij benieuwen wat daar uit komt. Voor wat het waard is.

Download het gesprek bij BNR, of speel meteen af:

Of dat klopt weet ik niet, en of dit initiatief zin heeft evenmin. Wel is het zo dat email misbruikt wordt wordt voor allerlei zaken die op ene andere manier beter zouden kunnen. Niet telefonisch, maar via MSN bijvoorbeeld, al dan niet de zakelijke variant, of Twitter.

Zo’n 90% van alle email is inmiddels spam. En ongeveer 30% van de zakelijke email bestaat uit CC’s en BCC’s, ook een soort spam dus. We zijn wel toe aan betere communicatiemiddelen dus.

Gisteravond bij BNN Today hadden we het erover. Downloaden of afspelen.

Vanzelfsprekend is de Tros de rechthebbende van dit videomateriaal.
De ‘uitzending gemist versie’ op de Tros Radar site vind je hier.

Download het item of beluister het in de player.

Vorig jaar hadden we al een experiment gedaan met Twitter als tool voor live verslaglegging. Vanuit de wedstrijd wel te verstaan. Dus reporting door de sporters zelf. Dit jaar hebben we daar een schepje bovenop gedaan: we waren te volgen op een kaartje omdat we allemaal een gps bij ons droegen. Een gewone gps, zoals die tegenwoordig in veel mobiele telefoons zit. Verder hadden we alle vijf een Samsung Omnia telefoon in onze hand. Daarmee konden live video uitzenden met behulp van de dienst LiveCastr van IceMobile. Onze videostreams, en het kaartje met ons als vijf rennende stipjes, werden verzameld en bij elkaar op een site gezet. Allemaal real-time natuurlijk, op hardlopen.admium.nl.

De dag begon met een bezoek aan BNR om te vertellen over ons experiment. Gijsbregt Brouwer en ik hebben toegelicht dat we willen aantonen dat je met eenvoudige middelen, mobiele telefoons namelijk, verslaglegging kan doen van een sportevenement, zonder dat je daarvoor main stream media nodig hebt. Sterker nog: als er een televisiestation bij was geweest, waren waarschijnlijk alleen de koplopers in beeld geweest (waar teamlid Polle de Maagt overigens tussen liep, maar dat terzijde) en ik zeker niet. Terwijl voor het publiek een vriend, neefje of collega veel interesanter kan zijn dan de kopgroep. Illustratief is onderstaand fragment, opgevist uit een mailwisseling tussen mijn collega’s, tijdens de wedstrijd:

Overigens zou GPS-tracking van sporters, maar dan buiten competitie, ook een interssant middel kunnen zijn in de strijd tegen doping. Het voortdurend moeten opgeven van je ‘whereabouts’ wordt door sporters als heel hinderlijk ervaren. Een gps die voortdurend doorgeeft waar je bent kan een eind maken aan dat probleem. Zo legden we uit in de uitzending bij BNR. Download het fragment of speel het af in onderstaande player:

Gedurende de dag verschenen er op allerlei blogs berichten over onze actie. Een greep:

Bright, DutchCowboys, Cafe del Marketing, Brightguys en Marketingfacts.

Op hardlopen.admium.nl is nog steeds alles terug te vinden aan LiveCastr video’s en foto’s. Daar kan je kiezen van welke van de vijf lopers je de video’s wilt terug zien. Hieronder staat ‘mijn mobieltje’. Je kan erop klikken om de video’s te bekijken. Klik op het smalle fragmentje rechts om een fragment terug te gaan in de tijd

Onderstaand filmpje is gemaakt door IceMobile en geeft in 1 minuut de dag weer:

[Samsung heeft een nieuwe versie op YouTube gezet. Opnieuw embedden]

Hier nog een korte chronologische impressie. Merk op dat iedereen voortdurend een mobieltje in z’n hand heeft in de ‘film houding’. Klik een foto voor een vergroting. Ze zijn onderdeel van een grote set, gemaakt door IceMobile.

Een nieuwe browser is op zichzelf nog niet zo spannend. Microsoft zal er ook niet van wakker liggen. Maar als je de browser echt als een platform gaat zien, is het dat wel. Het platform waarop applicaties draaien is essentieel. Denk Microsoft versus Apple. En als de programma’s van morgen in een webbrowser draaien, is dát dus het cruciale platform geworden, en niet langer het onderliggende operating systeem. Dit heeft vanzelfsprekend ook grote impact op ontwikkelaars.

Ben benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen. Google Chrome is in ieder geval ongelooflijk snel. Ik heb dat wel op m’n pc moeten vaststellen want er is nog geen versie voor m’n Mac. Verder ben ik benieuwd of de add-ons die Firefox gebruikers zo gelukkig maken, straks ook met Chrome werken. We wachten het af.

Download de toelichting bij BNR, of speel af in onderstaande player:

Al met al een sterk staaltje marketing van Nike, maar ook een mooi voorbeeld van hoe internet de sportbeleving kan laten toenemen. Dit noemen we sport 2.0. Gijsbregt Brouwer ligt het uit in een uitzending van Radio Online. Hij is ook mijn partner in crime bij het opzetten van de community Sport 2.0. We gaan binnenkort live met onze site.

Er zullen nog veel meer van dit soort sport met internet gecombineerde sportevenementen volgen. Overigens liep ik gisteren dus zwoegend door de hitte mijn 10 km wat me op een voorlopige 7787e plaats heeft gebracht. Voorlopig, want ik weet niet hoeveel mensen er meegedaan hebben - Nike hoopte vooraf op 1 miljoen - en hoeveel van hen hun race al geupload hebben. Digitaal gefinisht zijn, zeg maar.

In werkelijkheid lag het allemaal ietsje genuanceerder. De teleurstelling droop van het gezicht van Sophie Hilbrand toen ik dat vertelde. Het werd even goed een leuk gesprekje. Dat was ook niet moeilijk, want op de een of andere manier voelde ik de BNN-sfeer al toen ik de studio betrad. Doen ze goed. En leuk om aan mee te werken.

Download of luister in de player:

We zijn namelijk steeds meer gewend om meerder bronnen van informatie min of meer tegelijk te consumeren, of ze zelf te combineren. De stap van internet naar televisie wordt al jaren aangekondigd maar in mijn ogen al even zo lang onderschat; het zijn zeer verschillende media. Neemt niet weg dat bepaalde functionaliteiten zeker porteerbaar zijn. Dit is er een van. Tussenstanden van een andere wedstrijd dan op dat moment wordt uitgezonden, informatie over acteurs, etc. Of wat verdergaand: informatie over waar je vrienden naar kijken. Er komen vast mooie dingen aan.

Dit was mijn eerst keer in de ochtendspits. Moet allemaal snel - geen tijd voor “goedemorgen” - en je moet wakker zijn om 6:55 uur. Gelukkig kwam het nog een paar keer voorbij dezelfde ochtend. Oordeel zelf (download of afspelen door op onderstaande play knop te klikken):

Het succes van YouTube moge duidelijk zijn, al zijn er andere spelers in opkomst. onder videoblggers is YouTube bijvoorbeeld helemaal niet de populairste en winnen diensten als Blip.tv en Vimeo terrein.

Het gesprekje bij BNR kan je hier downloaden of afspelen in onderstaande player.

Er moet sowieso nog van alles komen, maar vooral gebruikers. Want de initiatieven die ik heb uitgeprobeerd zijn functioneel nog in een beginstadium, maar ontberen vooral een grote gebruikersschare. En dan heb je een kip-ei probleem, want de dienst is pas aantrekkelijk als er veel anderen gebruik van maken. Het klassieke netwerkeffect; faxen wordt pas nuttig, of leuk voor mijn part, als je vrienden en familie ook een fax hebben.

Hoe dan ook, ik verwacht heel veel van de combinatie mobiel en locatie. Voor sociale doeleinden maar ook zakelijk. Ik kan allerlei diensten rondom evenementen en congressen bedenken. Het is nu afwachten welke van de initiatieven een redelijk publiek kunnen opbouwen. Een partnership met een grote bestaande partij, Hyves bijvoorbeeld, lijkt me een goede strategie. Als Hyves er niet al eerder zelf mee komt…

Download het fragment of speel af in de player.

En probeer dat maar eens in twee volzinnen uit te leggen. Heb ik geprobeerd vanochtend bij BNR. Net als waarom het logisch is dat notebooks steeds dunner worden. En natuurlijk ook nog even over de nieuwe iPhone gesproken. Download of luister in de player.

Hoe dan ook, het gesprekje van vanochtend kan je hier downloaden, of afspelen in onderstaande speler.

Maar ik was er om iets te vertellen over vakantiegadgets en tips voor op reis.
Download de mp3 of speel het fragment af in de player.

Download of beluister het item.

Top:
1. Apple iPhone
2. Nintendo Wii
3. Slingbox
4. Blackberry Curve
5. Philips wake-up light

Flop:
1. Windows Vista
2. WiFi konijn Nabaztag
3. Microsoft Zune
4. Strijd tussen Blue-Ray en HD-DVD
5. Apple TV

De toelichting kan je downloaden of meteen beluisteren hieronder.

Download of luister direct.

Om die vraag te beantwoorden was een actief programma samengesteld met een inleidende (Vincent Everts) en afsluitende keynote en daar tussenin workshops (o.a. Marco Derksen, Richard Lamb, Wolter Tjeenk Willink). En dat het een vraag is die leeft, bleek ook wel uit het feit dat de zaal goed gevuld was met zo’n 300 bezoekers. Om de presentatie met z’n tweeën in te vullen, was ook weer een leuke nieuwe ervaring.

Op highprofile.nl zullen foto’s (en video?) verschijnen. Ik zag dat Henk-Jan z’n foto’s (natuurlijk) al op Flickr heeft staan. Onderstaand exemplaar is ook van hem.

Verder was het leuk om te zien dat ook een aantal mensen uit m’n Twitternetwerk naar Den Haag was gekomen zodat ik die nu eens in het echt wat langer kon spreken. En voor de afwezigen was het natuurlijk ook leuk, omdat ze berichten vanuit de Nieuwe Kerk kregen, zoals deze, deze en deze, wat gewaardeerd werd.

Ik laat de inhoudelijke bespiegelingen verder aan anderen over. Hier volsta ik met een link naar de foto’s die ik met m’n iPhone vanaf de eerste rij heb gemaakt, de foto’s van Ton Zijlstra en die van Guido van Nispen.

Vanaf maandag zullen alle presentaties, interviews en video te vinden zijn op www.denhaagtelecom.nl.

Extra links:
Den Haag Telecom - eerste blok (verslag Ton Zijlstra)
Den Haag Telecom - tweee blok (verslag Ton Zijlstra)
Hyves onderzoekt merkenkennis als nieuwe omzetbron (Emerce)
Telecom 2.0: de kenniskloof wordt groter (De Nieuwe Reporter)
Hagaz!ne special Den Haag Telecom

Overigens grappig hoe je het ene moment trendwatcher bent en het andere moment “natuurlijk niet”. Wellicht een interpretatiekwestie? Stelt een trendwatcher alleen huidige trends vast of blikt ‘ie ook vooruit?

Download of beluister in de player.

Het begon natuurlijk met het bruikbaar maken van het ding, ofwel activeren. Immers, de iPhone wil in beginsel alleen functioneren met een AT&T sim. Dat is eigenlijk allemaal erg eenvoudig te doen (doordat daar goede tools voor zijn). Hetzelfde geldt voor de mogelijkheid om er andere dan standaardprogramma’s op te zetten. Als je dat gelukt is heb je eigenlijk gewoon een iPod Touch; een mooie iPod met een touchscreen. Om er ook een telefoon van te maken moet je hem unlocken. Dat is wat spannender, maar ook daar zijn telkens betere methoden voor.

En wat heb je dan? Met opzet heb ik het niet over de specificaties van het apparaat. De afgelopen maanden hebben allerlei mensen hun mening gegeven over de iPhone waarbij het vaak ging over het onbreken van UMTS of het aantal megapixels van de camera of de opslagcapaciteit of zelfs ‘hij wordt teveel gehyped’. Dat vind ik allemaal niet zo zinnig. Het gaat om het gebruik, dus vanuit dat perspectief geef ik mijn lijstje.

Laat ik het proberen te vangen in drie redenen om een iPhone te kopen en drie om het niet te doen. Ik begin met het laatste:

1. De prijs. Zoals gezegd komt die van mij uit de VS en met de huidige koers is $399 ongeveer 300 euro. Dat is het mij meer dan waard. Straks (waarover later meer) zal de iPhone in Europa 399 euro gaan kosten. Dat is voor veel mensen veel geld. Je hebt dan natuurlijk wel een iPod - de iPod Touch kost 299 euro – en een telefoon in één, maar toch.
2. De iPhone is niet geschikt om snel en veel mee te communiceren. Het toetsenbord, een ‘on screen keyboard’, is daarvoor gewoonweg te beprerkt. Doordat de toetsjes niet voelbaar zijn, het zijn immers geen echte knopjes, kunnen je vingers zich niet oriënteren waardoor je veel typefouten maakt. Dat gaat na verloop van tijd beter en autocorrectie helpt ook mee, maar het blijft behelpen. Overigens is de ernst van dit minpunt sterk afhankelijk van wat je gewend bent. Heb je nu een gewone gsm dan is alles meegenomen en zal je vinden dat je makkelijk een mailtje kan sturen. En dat is ook zo. Ben je een BlackBerry of gelijksoortig apparaat gewend, dan vind je het vermoedelijk tegenvallen.
3. De iPhone is nog niet te koop in Nederland. Het zou best kunnen dat dat nog tot mei volgend jaar duurt. De eerste exemplaren zullen waarschijnlijk snel uitverkocht zijn, en dan zou de iPhone dus pas in augustus echt goed te koop zijn. Volgende maand gaat de iPhone in Duitsland in de verkoop, en in de VS is dat zoals gezegd al langer het geval. Maar een buitenlands exemplaar heeft als nadeel dat je óf moet gaan knutselen, óf een buitenlands abonnement moet gebruiken wat natuurlijk duur is, óf het zonder telefonie/gprs moet doen. (Overigens denkt Apple dat van de 1,4 miljoen verkochte iPhones 18% is gekocht om ze vervolgens te unlocken.)

En dan de top 3 om er zo snel mogelijk eentje te pakken te krijgen:

1. De iPhone heeft, of beter gezegd ís een droom van een user interface. Druk hem bij iemand in z’n hand en binnen luttele seconden hoor je muziek, speelt er een filmpje van YouTube en staat er een website open. Oftewel: iedereen kan hem bedienen. En dat is nu zo vaak het probleem bij mobieltjes; ze kunnen steeds meer maar weinigen snappen hoé, waardoor veel mensen alleen bellen met hun hippe gsm.
2. De iPhone zorgt voor een stimulans van mobiel internet. Leuk voor de industrie, maar vooral ook voor de gebruiker. Er is namelijk al heel veel beschikbaar via mobiel internet. Sterker nog: omdat de iPhone een ‘echte’ browser heeft, dus niet eentje die alleen voor mobieltjes geschikt gemaakte websites kan openen, kan je in principe zelfs alle websites openen die je thuis of op het werk ook gebruikt. En aangezien we voor steeds meer doeleinden internet gebruiken is het zeer prettig dat je dat nu dus overal en altijd kunt doen. Thuis of op kantoor via WiFi en anders via gprs.
3. De iPhone is leuk. Dit is natuurlijk een combinatie van andere factoren, waaronder punt 1 en 2, maar wel cruciaal. Doordat het leuk is om ermee te spelen, ga je ook gebruik maken van de functionaliteiten. Zo maakt de iPhone echt goede foto’s die je met gratis tooltjes ook heel gemakkelijk meteen op internet zet zodat anderen ze kunnen bekijken. Leuk en makkelijk. Ik ken weinig ‘gewone’ mensen die dat met hun mobieltje kunnen en doen. Hetzelfde geldt natuurlijk voor het laten zien van foto’s of filmpjes van de kinderen of van serieuzer aard. Zo heb ik laatst een aantal presentaties van de Crossmediaweek in de trein zitten kijken; met koptelefoon en mooi scherm werkt dat gewoon heel goed.

Natuurlijk had dit ook een lijst van 20 punten of zelfs meer kunnen zijn. Wellicht helpt het je als je nu twijfelt of misschien heb je zelf een heel ander pluspunt in gedachten. Laat het vooral weten.

Ik ben betrokken bij de samenstelling van het programma dat als rode draad heeft Wat werkt en wat levert geld op? Zowel bestaande als nieuwe partijen zullen hier hun visie op geven, waarbij ook aandacht is voor de juridische kwesties.

Je kan je nog gratis aanmelden via www.denhaagtelecom.nl.

Programma:

Gespreksleiding: Erik de Zwart, mediaondernemer o.a. Mobilaria, Aim4Music, Mobiel.tv, Pinlinq

• Opening door Frits Huffnagel, wethouder Citymarketing, Internationale Zaken, ICT en Organisatie en Henk Kool, wethouder Sociale Zaken, Werkgelegenheid en Economie, Den Haag
• Wat betekent het 2.0-tijdperk voor de telecommunicatiemarkt?
  Hans Appel, Senior Technology Officer bij Sun en lector aan de HanzeHogeschool Groningen;
• Hoe ga je als omroepbedrijf mee in de wereld van nieuwe media?
  Guido van Nispen, Directeur Veronica Holding
• Internet maakt publicatie van bijna alles mogelijk, maar hoe staat het met de muziek- en beeldrechten?
  Jetse Sprey, partner bij Versteeg Wigman en Sprey advocaten
• Nieuws op z’n kop; de lezers en kijkers zijn zelf de reporters
  Michael Nederlof, oprichter van Skoeps
• Van vriendenclub tot machtige speler
  Yme Bosma, business development en partnerships Hyves
• Jongeren en media: waar is de nieuwe generatie op uit?
  Toon Branbergen, Directeur NewRulez
• Joost combineert het beste van TV met het beste van internet
  Dirk-Willem van Gulik, CTO bij TV-dienst Joost
• Discussie, afsluiting en borrel

(Download mp3)

(Download mp3)

Omdat ik zelf toch wel op zag tegen het typen en rennen tegelijk heb ik uiteindelijk een toepassing gebruikt waarbij ik met spraak - bellend dus - kon vertellen hoe het ging. Mijn ingesproken teksten verschenen binnen een seconde op Twitter (bijvoorbeeld hier en hier) en zijn nu nog terug te luisteren. Peter had voor een low-tech oplossing gezorgd: hij belde naar huis alwaar zijn teksten werden ingevoerd door een handlanger. Vincent was niet verassend degene met de meeste tweets. Polle en Gijsbregt verdienen de meeste sportieve credits aangezien zij zich in de top van het klassemnet wisten te lopen. Polle werd zelfs 10e en had - naar eigen zeggen - top 5 gelopen als hij niet met z’n mobieltje in de weer was geweest. Klopt, denk ik.

Wat kunnen we hier nu achteraf allemaal over zeggen? Ik vond het een geweldig experiment. Vooral het idee dat er een groep mensen - thuis, op werk, onderweg, waar dan ook - ons aan het volgen was, gaf een bijzonder gevoel. Aanmoedigingen, instant feedback, commentaren, grappen en dat alles ‘realtime’. Dat laatste apsect is natuurlijk de kracht van Twitter. Verder was het voor ons vijven leuk om te merken dat de mensen om ons heen geen flauw benul hadden waar we mee bezig waren. Nog nooit van Twitter gehoord natuurlijk (hoewel werkzaam bij reclamebureau, mediabureau of gelijksoortig). Toen ik na 5 kilometer opbelde om de Twitter community toe te spreken ontstond er wat hilariteit om me heen en droop de verbazing samen met het zweet van de gezichten van de mij omringende lopers.

Al met al was het opnieuw een leuk experiment en zijn we nog steeds de mogelijkheden van dit nieuwe kanaal aan het ontdekken. De voice-to-twitter toepassing die ik gebruikte was voor dit doel erg handig. Of er meer nuttige toepassingen voor zijn moet nog blijken.

Overigens zocht ik zojuist met de term ’skyradiorun’ op Google om te kijken of er her en der al wat over het evenement geschreven is. Resultaat is dat de meeste publicaties (7 van de eerste 10) gaan over het gegeven dat er een groep lopers was die Twitter gebruikte!

Oh ja, ik zou het bijna vergeten: er is natuurlijk ook een nog een lijst met uitslagen.

Ik baseerde de keuze voor mijn studie destijds op een boekje van de TU Delft; een campagne als deze zou mij meteen enthousiast gemaakt hebben!

Bekijk ze allemaal hier op youtube.

De lancering vond plaats in De Kas in Amsterdam met zo’n 30 journalisten en enkele ‘internetrelaties’. Tot zover niets nieuws. Ik had twee dagen vantevoren met collega Vincent Everts zitten experimenteren met Operator11, een tool waarmee je eenvoudig zelf video kan broadcasten via internet. Ook de mensen van Alice leek het een leuk idee om de persconferentie op deze manier voor een groter publiek toegankelijk te maken. We hadden nog wat hulp ingeroepen en dus zaten we ’s ochtends klaar met twee Macbooks met aan elk een DV camera.

Zodra de persconferentie gestart was gaf ik de url waarop de beelden te zien zouden zijn door aan de webmaster van Alice.nl en aan Marketingfacts. Vooral die laatste zorgde ervoor dat er binnen enkele minuten een behoorlijke groep van kritisch geïnteresseerden aan het meekijken was. Daarbij volop gebruik makend van de mogelijkheid om direct commentaar te geven op hetgeen gezegd werd in de persconferentie, zowel via de chatbox in Operator11 als natuurlijk ook via Twitter.

Deze interactieve component gaf de bijeenkomst zeker iets extra’s. Voor mij, omdat ik alle commentaren kon volgen. Maar ook tijdens de vragenronde waarbij iemand in de zaal hardop enkele vragen kon stellen die door mensen vanaf thuis of kantoor via de commentaarmogelijkheid waren gesteld. Sterker: de mensen die het geheel op afstand volgden hadden veel meer vragen dan de aanwezige journalisten (Erwin Boogert uitgezonderd, die zorgde dat hij genoeg materiaal had voor zijn publicaties).

Het geheel verliep zeker nog niet vlekkeloos. Grootste obstakel vormde de internetverbinding. Of beter gezegd: de afwezigheid er van. Er was geen internet beschikbaar in De Kas, waardoor Vincent en ik onze umts/hsdpa-wifi-routers hadden ingezet. Natuurlijk is dit niet ideaal voor videostreaming, zeker niet wanneer de journalisten de verbinding ook nog eens gaan gebruiken. In mijn ogen was dit een behoorlijke misser van de organisatie want niet zelden las ik “als deze videoverbinding representatief is voor Alice dan stap ik niet over”, of iets van gelijke strekking.

Toch was het open karakter van de bijeenkomst een voorbode van hoe persconferenties in de toekomst mogelijk zullen zijn. Fysieke aanwezigheid blijkt zeker geen noodzaaak om het goed te kunnen volgen. Goed geluid, redelijke video en de slides van de presentatie zijn samen voldoende om virtueel aanwezig te zijn.

Enkele jaren geleden werd onder bloggers de slogan gebezigd “persberichten zijn uit”. Mogelijk wordt dat nu “personferenties zijn uit”?

Met de introductie van de Pearl werd al duidelijk dat RIM tegemoet wilde komen aan de mensen die graag fotootjes willen maken en een wate hogere funfactor niet erg vinden. Grote nadeel van dat toestel is dat er geen full qwerty toetsenbord op zit. En dat is nu juist zo fijn aan de BlackBerry (en een groot potentieel nadeel van de iPhone, maar dat terzijde). Hoe dan ook, nu is er dan de 8300 of Curve, die er dus én mooi uitziet met een slanke vormgeving, zeer licht is (111 gram) en ook nog een camera (2 megapixel) aan boord heeft. Bovendien heeft dit model een sd-kaartje waar je foto’s standaard op worden opgeslagen (en je kan er natuurlijk attachments op saven). Last but not least: je kan hem als modem gebruiken bij je laptop.

Overigens ben ik van plan om hem ook als mobiel blog apparaat te gaan gebruiken. Daarvoor heb ik een aparte moblog opgezet. Ik mail m’n kiekjes rechtstreeks vanaf de blackberry naar Flickr, die ze weer doorstuurt naar m’n Wordpress blog. Tot zover de techniek, nu afwachten of ik het ook echt ga doen…

Nadeel is nog wel dat DivX, Xvid etc in eerste instantie niet getoond wordt, want dit materiaal wordt standaard ook niet in iTunes opgenomen. Tip: installeer Perian en zie daar: Quicktime speelt ineens wel al deze videoformaten af en toont bovendien ondertiteling als je een srt bestand in dezelfde map met dezelfde naam als het videobestand hebt staan. Erg handig! Het zal niet lang duren voordat dit swiss-army knife for QuickTime ook op een (mijn?) Apple TV zal draaien. Dat zou het geheel compleet maken.

Beluister het gesprekje bij BNR (of download mp3):

De rol die internet in dit proces speelt, is opnieuw groter geworden. Steeds vaker maken kiezers van de mogelijkheid gebruik om ook een andere kant van het verhaal te bekijken, als ze vinden dat dit te weining aan bod komt op televisie en andere media. Met het toenemend aantal kiezers dat internet als bron voor hun meningsvorming gebruikt, begeven ook de politici zich meer en meer online. Politieke weblogs schoten de afgelopen twee jaar als kool uit de grond en dit ‘extra kanaal’, waarover je als politicus zelf de regie hebt, werd gretig aangegrepen om de politieke boodschap te verkondigen. Hierbij moet worden aangemerkd dat de politici slecht in staat blijken om ook buiten verkiezingstijd hun weblog actief bij te houden. Dit neemt niet weg dat alle middelen welkom zijn om dichter bij de burger te komen, of nog mooier ‘de kloof tussen burger en politiek te verkleinen’. Want daar gaat het natuurlijk om. Uit onderzoek blijkt namelijk dat slechts zes procent van de Nederlanders vindt dat politici een goed contact hebben met de bevolking en maar elf procent vindt dat de overheid burgers voldoende betrekt bij beleidsvorming.

Internet wordt gezien als een belangrijk middel om dat probleem te helpen oplossen en onlangs is daar een nieuwe toepassing bij gekomen: de videosite YouTube. De Amerikaanse kandidaten hebben allemaal hun eigen kanaal, op YouTube een channel geheten, waar ze naar hartelust video’s publiceren van en over zichzelf. Vanzelfsprekend is dit een stuk goedkoper dan een spot op televisie en je bereikt er even goed een groot en ook ander publiek mee. Om een idee te geven: YouTube wordt maandelijks door ruim 43 miljoen mensen bezocht, in totaal 165 miljoen keer, wat leidt tot meer dan 100 miljoen bekeken video’s per dag.

Dit bracht CNN op het idee om Amerikaanse burgers een vraag aan een presidentskandidaat te laten stellen door deze als video in te sturen. Hiervoor richtte CNN een eigen gedeelte in op YouTube en iedereen was vrij een vraag in te sturen. Uit het ingezonden materiaal werden een kleine 40 vragen geselecteerd en deze werden maandagavond vertoond tijdens het door CNN en YouTube georganiseerde debat tussen de Democratische presidentskandidaten.

Ik steun het idee van harte. Om verschillende redenen:

Het soort vragen dat gesteld wordt is anders dan dan de geijkte. Zo stelde een lesbisch paar een vraag over het homohuwelijk en vroeg een zwarte man of er schadevergoeding voor Afro-Amerikanen komt vanwege de slavernij.

Ten tweede draagt het mogelijk bij aan een actievere betrokkenheid van een jongere doelgroep bij de politiek. Onlangs bleek nog dat en kwart van de jongeren tot 25 jaar niet goed weet hoe de Nederlandse democratie werkt. Alle initiatieven die dat helpen verbeteren zijn welkom.

In de derde plaats past de opzet van het Amerikaanse debat heel goed bij het op internet geldende credo dat alles interactief moet zijn. In die zin dat er de mogelijkheid moet zijn om te reageren of zelfs te participeren. Stel je eens voor: je eigen vraag, door jou zelf gesteld en geprojecteerd op een groot scherm, die beantwoord wordt door Hillary Clinton in een debat dat door miljoenen mensen wordt bekeken; ja, dat is participeren.

En tot slot zit er nóg een belangrijk apsect aan deze vorm van burgerparticipatie. Doordat alle vragen via YouTube worden ingezonden is ook voor iedereen te zien welke vragen het niet gehaald hebben. Er is dus wel redactie, vanzelfsprekend, maar geen censuur. Transparantie dus. En daar is behoefte aan.

Op veel terreinen wordt internet ingezet voor fact-checking, voor meningsvorming, voor inspraak en voor het creëren van transparantie. Het zou mooi zijn als al deze positieve kanten op een goede manier kunnen worden ingezet om de betrokkenheid van burgers bij de democratie te verbeteren. Voor ons zijn de verkiezingen normaal gesproken nog even weg, dus dat geeft alle betrokken partijen de gelegenheid om te kijken wat er in de Verenigde staten gebeurt, wat er goed gaat en wat niet, en hier mogelijk wat van op te steken.

Download mp3 of beluister direct:

Voor de volledigheid vind je hier het fragment, net als via het bekende spelertje.

Verder blijkt uit diverse onderzoekjes dat één op de vier managers een laptop meeneemt met vakantie. Behalve het gevaar van het verlies van op de laptop aanwezige bedrijfsinformatie is dit een potentieel gevaar voor de vakantiepret. Want veel gezinsleden zijn niet blij als pappa de laptop van het werk meeneemt. Ik ga er gemakshalve vanuit dat hetzelfde geldt voor mamma.

Toch is het te makkelijk om maar meteen de laptop de schuld te geven. Zo is het mobieltje van tegenwoordig al lang niet meer alleen een telefoon. Met smartphones en Blackberry’s is veel meer mogelijk dan bellen alleen. De laptop thuis laten voorkomt dus niet dat de zakelijke email gewoon blijft binnenkomen.

Toch zijn genoeg goede redenen – anders dan voor werk – om je mobieltje en / of laptop mee te nemen op reis.

Voor de planning van dagtripjes naar het museum of juist het strand is het handig om het weer vooraf te weten. Er gaan dit jaar 3,5 miljoen Nederlanders kamperen en voor hen – zeker voor de 1 miljoen die hun tent in eigen land opzetten – is de weersvoorspelling cruciaal. Via talloze sites, die vaak ook een speciale versie voor de mobiele telefoon hebben, kan je dit in de gaten houden. Verder blijkt het genoegen van de Franse zon voor velen van ons extra groot te zijn, wanneer blijkt dat het in Nederland regent. Eén blik op je smartphone met buienradar.nl en je kunt je geluk niet op.

Met de komst van digitale camera’s zijn we flink meer foto’s gaan maken. Door het almaar toenemende aantal megapixels, is je toestel snel vol. Wanneer je langer dan een week met vakantie gaat, is tussentijdse opslag noodzakelijk en de laptop is daar bij uitstek geschikt voor. Bovendien kan je zo je vakantiefoto’s tussentijds vast bekijken en als er mislukte tussen zitten, doe je het de volgende dag gewoon nog even over.

In plaats van naar huis te bellen en te vertellen hoe lekker het weer en hoe mooi het uitzicht is, is het efficienter om even een fotootje te mailen of deze op je weblog te publiceren. Ook dit kan met je smartphone met een druk op de knop. Fotosites zoals Flickr hebben de mogelijkheid om foto’s per email te plaatsen. Op deze manier blijft het thuisfront op de hoogte en hoeft niemand zich zorgen over je te maken.

Overigens heb je voor al deze toepassingen natuurlijk wel internettoegang nodig. De meeste mobiele telefoons hebben dit tegenwoordig standaard. Hou er wel rekening mee dat de internationale tarieven – ondanks inspanningen vanuit de politiek – nog steeds behoorlijk hoog zijn. Daarbij is het goed om te weten dat een email of blog berichtje – of zelfs maar een sms - een stuk efficiënter is dan een telefoongesprek en dus ook veel goedkoper.

Voor de laptop heb je ofwel een UMTS-kaart nodig, of een toegangspunt voor draadloos internet. Toen ik onlangs in Frankrijk met mijn UMTS-kaart op de site van de provider wilde opzoeken wat de buitenlandse tarieven waren, bleek de kostenteller de 6 euro al gepasseerd te zijn, voordat de site goed en wel geopend was. Daarmee was m’n vraag ruimschoots beantwoord. Wifi access points zijn dan een betere optie. Bijna elke laptop heeft een draadloze netwerkkaart ingebouwd en steeds meer hotels en campings bieden draadloos internet, al dan niet gratis, aan.

Het internet blijft een grote verleiding voor velen van ons. Zo blijkt de Tour de France site van de NOS – met dit jaar naast nieuwtjes en doorkomsttijden ook de videobeelden zoals die op televisie zijn te zien – zó populair dat sommige providers klager over opstoppingen. Let wel, de site wordt voor het grootste deel door mensen vanaf hun werkplek bekeken. Tja, die mensen kunnen misschien maar beter zo snel mogelijk met vakantie gaan.

Deze column is op 18-07-07 uitgezonden op BNR Nieuwsradio

Download de mp3 of beluister het radiograment met onderstaand spelertje

Een samenwerking tussen Apple en Nike heeft geleid tot het product Nikeplus. Dit is een sensortje dat je in je hardloopschoen doet - bij voorkeur natuurlijk een speciaal hiervoor geschikte van Nike - en een ontvangertje dat je in je iPod Nano steekt. Vervolgens kan je, terwijl je aan het rennen bent, op de display van je iPod zien hoe ver je tot dan toe gelopen hebt, hoe lang je bezig bent, je snelheid, het aantal verbrandde calorieën, enzovoorts.

Leuk is dat je bij thuiskomst iTunes de gegevens kan laten uploaden naar een website van Nike, waar je binnen je eigen gratis account je prestaties en voortgang kan bekijken. (Als het meezit maak ik mijn profiel misschien wel publiek.) Verder is het mogelijk om samen op te trekken met mensen van gelijke fitheid, overal ter wereld. Goed bedacht allemaal. Oh ja, je zou het bijna vergeten: je kan natuurlijk naar muziek luisteren tijdens het lopen. En je kan met één druk op de knop je laten vertellen hoe het gaat, en met nog een druk je powersong laten horen, in het geval je een beetje aan het inzakken bent.

Ik heb het hele setje gisteren uitgeprobeerd en het credo ‘walk your talk’ was in dit geval iets lastiger vol te houden. Daar staat tegenover dat de combinatie van sporten en gadgets eigenlijk wel een hele mooie is.

De afgelopen jaren zijn er talloze rapporten, congressen en discussies geweest over het thema “TV versus PC”. Wie zou er winnen? Welk medium wordt dominant? Gaan ze integreren? Overigens is ‘pc’ in deze discussie synoniem voor ‘internet’. Ondertussen is video niet meer weg te denken op het web – getuige ook het succes van youtube en vele andere videosites. Maar nog belangrijker is dat het web sociaal geworden is. Nieuws, vakantiefoto’s, nieuwe producten en ga zo maar door zijn aanleiding voor internetgebruikers om te stemmen, te discussieren, te reageren en allerhande informatie met elkaar te delen. We MSN’en aan één stuk door en social networking sites zoals Hyves groeien als kool.

Waarom is dit nu relevant voor de televisie? Als belangrijke verschil tussen televisie- en internetgebruik werd altijd gesteld dat televisiekijken een sociale aangelegenheid is en internetgebruik juist individueel. De ontwikkelingen op internet tonen aan dat dit beeld achterhaald is; het gedrag van de hedendaagse internetter is namelijk allerminst individueel!

De meeste recente exponent van deze drang naar communicatie en socialisatie is Twitter. Met Twitter is het mogelijk een groep mensen, vrienden en collega’s bijvoorbeeld, permanent op de hoogte te houden van je dagelijkse bezigheden. Eigen teksten invoeren en die van anderen lezen kan op de computer maar ook mobiel met sms, email of een speciaal programmaatje op je gsm.

Het is interssant dat deze nieuwe toepassingen nu ook beginnen over te waaien naar de televisie. Vooralsnog niet geinitieerd door de programmamakers maar vanuit de gebruikers, de kijkers dus. Dit begon enkele maanden geleden met een groep mensen die op vrijdagavond naar Dragon’s Den keken, een programma waarin startende ondernemers geld proberen los te weken bij investeerders. Twitter maakte het geheel interessanter doordat je als kijker op de stoel van de investeerder kon gaan zitten en commentaar kon geven op de presentaties en om de kritieken van andere kijkers te lezen. Op deze manier zaten we dus met een groep te kijken, terwijl we stuk voor stuk misschien wel alleen thuis op de bank zaten. Twitter vormde zo een extra sociale laag die het televisieprogramma zelf niet bood.

Dit kan natuurlijk ook met heel andere programma’s. Zo vond ik het leuk om te merken hoe een grote groep mensen digitaal aan mijn lippen hing terwijl ik verslag deed van de bloedstollende strafschoppenserie tijdens de finale van het jeugd-EK voetbal.

Het lijkt erop dat er een nieuwe vorm van televisie aan het ontstaan is, laten we het maar televisie 2.0 noemen. En het is andere nieuwe televisie dan we dachten. De interactivitiet zit niet zozeer in het programma zelf; maar het is die van de kijkers onderling!

Op internet is onlangs een initiatief gestart, getiteld Zomaargasten. Het idee is ontstaan toen de hoofdpersonen van VPRO programma Zomergasten bekend werden gemaakt. Op Twitter onstond een discussie over hoe er een eigentijdse versie van dit programma gemaakt kon worden waarbij iedereen – dus niet alleen die prominente Nederlander – zijn eigen ideale televisie-avond kan maken. In Zomaargasten maakt een groep mensen gezamenlijk een programma rondom een thema waarop de groep deskundig is. Iedereen kan kijken – via internet – en één iemand is de regisseur die schakelt tussen de bijdragen van de verschillende deelnemers. Een zeer interessant experiment dat perfect aansluit bij de trend dat de kijker zelf het aanbod wil bepalen.

Natuurlijk zal deze manier van programma’s maken en kijken nooit de aantallen mensen trekken zoals die gebruikelijk zijn bij traditionele televisie. Maar het geeft wel aan dat er behoefte is aan meer sociale televisie. Ik zou zeggen Hilversum, kijk deze zomer goed naar dit soort initiatieven en doe er je voordeel mee!

Deze column is op 11-07-07 uitgezonden op BNR Nieuwsradio

Download de mp3 of beluister het radiograment met onderstaand spelertje

P.S. Dankzij Vipers Video Quicktags plugin voor Wordpress is het extreem eenvoudig fimpjes als deze te posten.

Niet lang daarna verschenen de eerste protesten en verontwaardigde reacties omdat mensen ontdekten dat er nu nog meer informatie op straat ligt. Onze privacy zou in het geding zijn. Overigens vraag ik me wel af hoe erg het is dat je kat gefotografeerd is. En zo zet ik wel vaker vraagtekens bij vermeende privacy-issues, maar feit blijft dat een foto op een ongelukkig moment genomen kan zijn. Laten we het daar maar op houden.

Maar de internetter van tegenwoordig is creatief, zo weten we al langer, en dus ontstaan er nu verzamelplaatsen waar je grappige of opmerkelijke momentopnamen kan achterlaten die je bent tegengekomen, al virtueel wandelend door New York, San Fransisco of Miami. Er zitten erg leuke tussen. En nu maar wachten tot die bestelbus met camera op het dak door Nederland gaat rijden…

Links naar verslagen, foto’s, video’s etc. verschijnen op www.blognomics.nl/07.

Wat vreemd is, is dat Twitter enerzijds enorm populair is, maar anderzijds in eerste instantie vrij moeilijk uit te leggen is aan mensen die het nog niet kennen. “Met Twitter kan je chatten met mensen die in je contactpersonenlijstje staan. Niet een-op-een, zoals bij MSN, maar naar allemaal tegelijk. Je gebruikt een soort publiek kanaal, waarop iedereen z’n eigen cirkel van contacten heeft. Die cirkels overlappen. Zo kan kan contactpersoon A in gesprek zijn met persoon X, waarbij je alleen de teksten van A ziet, maar niet de reacties van X, omdat die niet in jouw lijstje van contactpersonen voorkomt. Wat verder leuk is, is dat je via verschillende kanalen input kan leveren en Twitter updates van anderen kan lezen. Mobiel, met IM of gewoon via je webbrowser.” Oh ja, aanleiding voor het getwitter is inprincipe een antwoord op de vraag what are you doing?.” Tot zover de beknopte uitleg.

Een veel voorkomende reactie is “maar waar gaat dat over?”. Dat is in mijn ogen de verkeerde. Immers, waar gaat sms’en over? Waar gaat MSN’en over? Dat is nu juist niet relevant. Het voorziet blijkbaar in een behoefte - de behoefte tot communiceren is overigens de afgelopen jaren door heel veel onderzoeken aangetoond - en het is ook niet relevant waar mensen over praten tijdens een telefoongesprek. Daar vraagt nooit iemand naar.

Nieuwe communicatiemiddelen vervangen doorgaans niet oude, maar krijgen al dan niet een plaats in het spectrum van communicatiemedia. Voor mij is overigens nog niet duidelijk of, en zo ja, waar Twitter dat bij mij zal doen. Het is ultrasnel - zeker als nu ik Twitterberry werkend krijg heb op m’n Blackberry - en het wordt ook wel microbloggen genoemd. Snel en kort dus.

Maar er is iets vreemds aan Twitter - en daarmee kom ik bij m’n punt - en wel met de selectie van mensen die jouw getwitter te zien krijgen. Wat ik in eerste instantie interessant vond is dat je zelf je contactpersonenkring leek te kunnen kiezen. Dat wetende, kan je kiezen voor een bepaalde tone of voice. Zittende bij een congres kan je ongezouten kritiek op een spreker geven of je kan juist iets van persoonlijke aard ‘broadcasten’. Daarom verbaasde het me dat ik bij Hans een badge zag waarop de Twitterconversatie te zien is van zijn contacten. Door zo’n badge te plaatsen kan dus iedereen meelezen, en niet alleen de personen waarvan je weet dat ze meelezen. En dat is jammer. In mijn ogen ondermijnt zo’n badge het systeem. Later realiseerde ik me dat iedereen follower kan worden, meelezer zo je wilt, zonder dat je dat hoeft te bevestigen. Dat zou dan dus ook niet moeten kunnen. Voor zover ik het nu kan beoordelen was Twitter nog veel interessanter geweest als je mensen eerst toestemming zou moeten geven om je Twitterstream te mogen lezen. Op die manier weet je tegen wie je praat. En dan heb je een mooie combinatie van public en private; we zitten met z’n allen op hetzelfde kanaal, maar we hebben elke onze eigen sociale cirkels die deels overlappen. Iets voor Twitter 2.0? Ik ben benieuwd wat andere Twitteraars zoals Ton, Frank, Yme, Marco en Erwin ervan vinden.

Ik had een speciale reden om naar Den Haag te komen. Guido zou met zijn gnispen world in pictures de prijs voor beste fotolog winnen. Aangezien hij er zelf niet bij kon zijn, zou ik de prijs in ontvangst nemen. Jammer genoeg kreeg ik niet de mogelijkheid om iets te zeggen namens de winnaar, maar gelukkig las Edie Peters wel het juryraport voor.

Het uitreiken eindigde met de prijs voor beste weblog. De jury had na uitgebreid beraad - tot op de dag zelf, zo meldde Peter namens de jury - toch weer voor GeenStijl gekozen. Het kritische juryrapport en wat licht boe-geroep zal ongetwijfeld ook tot gesprekken en discussie achteraf hebben geleid. Maar was dat niet juist ook de bedoeling van een weblog?

[download mp3]

Het is interessant om te zien hoe verschillend er op deze verkiezing wordt gereageerd. Natuurlijk, de blogs wereldwijd berichten er gretig over. En het lokt waarde-oordelen uit. Gisteren werd al voor de prijs bedankt . Hoewel erg ludiek, vind ik dat je door de vraag te stellen “Welke oplossing van ook maar welk wereldprobleem is dichterbij gebracht met al die honderden miljoenen filmpjes en postings?” wel heel veel verschijnselen teniet kan doen. Mijn stelling is dat de massaliteit van het fenomeen ook meteen het belang ervan aantoont, onafhankelijk van de inhoud van al die user generated content. Je mag de keuze van TIME natuurlijk afkeuren - en daar is het Peter vermoedelijk vooral om te doen - maar de trend afkeuren is niet zinnig in mijn ogen. Collega Vincent vindt “de gebruiker van internet de juiste winnaar van de man van het jaar“. En we zijn het eens dat er nu eenmaal positieve en negatieve aspecten aan (het gebruik van) internet zitten. “Internet is nu zo goed en slecht als de mensen die het gebruiken”.

Ik denk dat internet zich inmiddels wel zo ver heeft ontwikkeld dat er voor bijna iedereen wel iets nuttigs mee te doen is. En of je dat nu Web 2.0 noemt of niet, dat doet daar niets aan af. De laatste passage van het artikel in TIME, ook al aangehaald door Yme, geeft de ontwikkelingen prachtig weer:

“Web 2.0 is a massive social experiment, and like any experiment worth trying, it could fail. There’s no road map for how an organism that’s not a bacterium lives and works together on this planet in numbers in excess of 6 billion. But 2006 gave us some ideas. This is an opportunity to build a new kind of international understanding, not politician to politician, great man to great man, but citizen to citizen, person to person. It’s a chance for people to look at a computer screen and really, genuinely wonder who’s out there looking back at them. Go on. Tell us you’re not just a little bit curious.”

Mijn doel was om juist de groep mensen die niet bovenop de ontwikkelingen zit toch iets mee te geven van de spannende dingen die er op dit moment gaande zijn in de online wereld.

Het artikel staat in z’n geheel op de site van De Groene.

Er is in ieder geval een steeds actiever wordende content generating user. Zo bleek vandaag dat een scholier een fimpje heeft gemaakt, vlak na de treinbotsing in rome. Bij dit soort gebeurtenissen zijn doorgaans geen camera’s aanwezig. Althans, niet van tv-stations. Maar aangezien de meeste mobiele telefoons tegenwoordig een camera hebben, waren er natuurlijk voldoende camera’s ter plaatse. En De Telegraaf maakt gebruik van zulk materiaal.

Een ander voorbeeld is een filmpje waarop Belgisch minister Daerden wordt geinterviewd terwijl hij duidelijk te veel heeft gedronken. Dit fimpje verspreid zich nu in hoog tempo over het net, en wordt vervolgens opgepikt door de main stream media. Zou zomaar eens aan het eind van het 8 uur journaal kunnen zitten, vanavond.

Ondertussen zijn er allerlei initiatieven die inspelen op het gegeven dat er overal mensen rondlopen die in staat zijn dingen vast te leggen. En vaak eerder en sneller dan de media waarvan we het gewend zijn. Een voorbeeld is skoeps.nl of straks hier.nl van Ilse Media, met lokaal nieuws van ‘lokale mensen’ als aanvulling op NU.nl.
Weer een ander voorbeeld is VideoTalent.nl. Dit is een onlangs gestart intitiatief van van de NCRV waar internetters hun zelfgemaakte video’s kunnen uploaden en delen met andere internetters. Niets nieuws, zou je misschien denken, maar het materiaal wordt gebruikt in televisieprogramma’s als Man Bijt Hond, Villa Historica en De Verbouwing. Zodoende komt het ‘internetmateriaal’ uiteindelijk toch op ‘traditioneel kanaal’ de televisie terecht.

Aldus wordt de content generating user steeds belangrijker en het medialandschap steeds complexer.

(download mp3)

Overigens komen de weekendprogramma’s van BNR tegenwoordig vanuit café-restaurant Dauphine; goed idee om een praatprogramma vanuit een kroeg te doen, vind ik.

(download mp3)

Broadcast Magazine - Hoe podcasten het mediagebruik verandert (17-04-06)

Meer info is te vinden op x-mediaclub.blogspot.com, waar ook de presentaties en de videostream zullen verschijnen.

Update: Op cmbo.web-log.nl staat een uitgebreid chronologisch verslag van de bijeenkomst, gemaakt door Peter Luit.

Naast Google zijn er diverse sites waarmee je gelijksoortige dingen kan doen, en er is nu ook www.egosurf.org. Ik heb niet de moeite genomen uit te zoeken hoe het precies werkt, maar er komt in ieder geval een score uit.

Egosurfen op persoonlijke basis heeft natuurlijk niet al te veel zin, tenzij je score zó hoog is dat het je een goed gevoel geeft. Voor bedrijven en politieke partijen bijvoorbeeld is dat natuurlijk heel anders. Les één van de cursus over bloggen is dat zij moeten weten wat er speelt en wat er over hun ‘merk’ gezegd wordt in de blogosphere. Eduard verwijst naar een artikel op CNET Why companies monitor blogs waarin een voorbeeld wordt gegeven van wat er kan gebeuren als een bedrijf geen benul heeft van wat ‘het publiek’ of ‘de klant’ over het product zegt. En er zijn natuurlijk nog veel meer voorbeelden. In het artikel staat een aantal mooie quotes, zoals “When consumers have their own pen, they may not call in anymore” (Steve Rubel) en “The whole point is if a company’s not listening, they’re not going to pick it up” (Sue MacDonald). Gelukkig zijn er voor bedrijven steeds meer tools in ontwikkeling om die monitoring mee te doen en zijn ze niet alleen aangewezen op Google en egosurf.org. Het zal echter nog wel even duren voordat bedrijven er echt van doordrongen raken hoe sterk de kracht van de blogosphere is.

Kortom: dat ego surfen is zo gek nog niet. Wat is jouw score?

Op 5 januari is er een jubileumuitzending van de NOS waarbij ook enkele oud-presentatoren nog een keer het Journaal zullen presenteren. ’s Avonds zal tussen 20.35 en 21.55 uur de documentaire worden uitgezonden.

(download mp3)

We hebben namens alle aanwezigen een aantal adviezen geformuleerd voor het Innovatie Platform. Deze zijn gepresenteerd tijden het Nationaal Innovatie Event, gisteren. Een van deze ideeën - geef startende afstudeerders belastingvrijstelling - is door de 2.000 aanwezigen aldaar gekozen tot het winnende. Hierover later meer.

Het was weer een geslaagd innovatie diner. Marco heeft een kort verslagje op z’n blog gezet (ik zag hem met een blocnote aantekeningen maken ;-)). Foto’s zijn natuurlijk door Adriaan gemaakt en zullen binnenkort online beschikbaar komen.

Als format voor de avond diende het door InterimIC ontwikkelde concept ‘Diner Pensant’ waarbij moderatoren per tafel reacties verzamelen op de door de sprekers geponeerde stellingen en deze vervolgens met hun Blackberry meteen terugsturen naar het centrale zenuwstelsel, dat de feedback van de verschillende tafels weer op een groot scherm projecteert, zodat er plenair gediscussieerd kan worden op basis van deze reacties.

Het was een boeiende avond met een zaal met interessante gasten en een mooie lijst van sprekers (onder meer van Forrester, Endemol, SBS, de VPRO en Google). Henk-Jan was een van de fotografen en heeft eveneens verslag gedaan op z’n blog. Zijn foto’s (waar onderstaande er een van is) staan natuurlijk op Flickr.