Ook O2 bekijkt WiFi
Ook O2 in het VK kijkt naar de mogelijkheden om WLAN als aanvulling op GPRS te gebruiken. Zoals ik al vaker heb gezegd lijkt me dat een hele interessante combinatie. Hopelijk leidt dit er ook toe dat O2 snel met een WiFi-kaartje voor de XDA gaat komen, daar zit ik nog een beetje op te wachten.

Mobiele telco's zien steeds meer in WiFi
Ongeveer twee weken geleden berichtte ik dat grote Europese spelers op de mobiele markt steeds meer twijfels hebben over UMTS. In verschillende landen is al uitstel aangevraagd. Vandaag is bekend geworden dat de grote mobiele aanbieders volgend jaar zomer op grote schaal wifi-zenders in Europa gaan plaatsen. Vodafone, een van de grootste mobiele operators ter wereld, zou daar bij horen. Op zich goed nieuws. De suggestie wordt gewekt dat ze dit zouden doen om alle anarchistische initiatieven voor te zijn. Daar is het al te laat voor. Ik zeg maar: hoe meer access points des te beter! Overigens is Agere, het bedrijf dat de apparatuur zou gaan leveren, ook bezig met een koppeling tussen WiFi en GPRS. Daar zie ik ook veel heil in. Kom maar op met die insteekkaarten!

Wireless Plane
Met je laptop in de auto rondjes rijden in de stad, op zoek naar wireless access points, het zogenaamde wardriving, is onder kenners niets bijzonders meer. Het is handig dat mensen die dit te voet doen, nu met drie speciale tekens, die op muren en stoepranden aangebracht kunnen worden, anderen kunnen attenderen op een beschikbaar access point; warchalking. Maar nu gebeurt dit ook per vliegtuig. In Australie zijn ze met laptop en gps in een vliegtuigje gestapt om zo de access point in Perth in kaart te brengen. Warstorming, noemen ze het. Schiet wel lekker op, zo te zien.

Het kan echt met i-mode, maar willen we het ook?
KPN maakt bekend dat er in Nederland 23.000 i-mode abonnees zijn. Dat er in de koppen staat dat i-mode 'de 100.000-grens passeert' is verwarrend; dat is inclusief Duitsland. Het doel van KPN was 100.000 klanten aan het eind van het jaar. Met een groei van 6 duizend per maand zal dat niet gaan lukken, ondanks het feit dat KPN de prijs inmiddels enorm verlaagd heeft, van € 199 naar € 99, en bovendien medewerkers en familieleden voor een 'zeer scherpe prijs' i-mode geeft. Hoewel KPN het ontkent, is dit allemaal natuurlijk wel ingegeven door tegenvallende verkoopcijfers.
Ik geloof totaal niet in het concept van i-mode. De reden [lees verder...]

"Een weblog wat je bijna als themalog zou kunnen beduiden"
Ik zie net dat ik in een nieuwsbrief genoemd ben. Tamelijk droge tekst - geschreven door Remco Sikkema - maar niet onwaar. Een weblog wat je bijna als themalog zou kunnen beduiden, alleen maar nieuws over Internet zelf. En: Een log voor de geïnteresseerden, niets meer, niets minder. Ik wil inderdaad alleen de geïnteresseerden bedienen - en gelukkig zegt Nedstat dat die ook langskomen - en voel verder niet de behoefte om mijn ergernissen bij het Postkantoor te beschrijven. Overigens post ik de grappige en minder inhoudelijke links in mijn andere weblog netsperience.nl.

Twijfels over UMTS. GPRS en WLAN rukken verder op
Mijn twijfels over UMTS zijn vandaag weer sterker geworden. In Zweden - traditiegetrouw toch een voorloper op het gebied van mobiele communicatie (en het adopteren van nieuwe technologie in het algemeen) - heeft Orange de regering gevraagd om drie jaar uitstel van de verplichte aanleg van het UMTS-netwerk. Ook Tele2 in Noorwegen heeft uitstel gevraagd. Eerder hadden Telefonica en Sonera in Duitsland de investeringen in UMTS al gestopt. En daarmee wordt de toekomst UMTS in Europa steeds onzekerder.
Ondertussen gaan de ontwikkelingen op het WLAN-front gewoon verder. Want het blijkt nu mogelijk WLAN techniek te koppelen aan een GPRS netwerk. Zo wordt het mogelijk om in de buurt van hotspots veel bandbreedte ter beschikking te hebben, en waar er geen WLAN-dekking is, over te stappen op GPRS, waardoor je dus kan roamen tussen het WiFi- en GPRS-netwerk. Het wachten is wat mij betreft dan ook op een WiFi-kaartje voor m'n XDA, zodat ik een en ander eens zelf kan gaan uitproberen.

WiFi en de orginaliteit van toepassingen
Wireless Lan (WLAN) ofwel WiFi bestaat al wat langer. Sinds een jaar echter wordt er steeds meer over geschreven. Inmiddels zie je naast de techniekebladen en -sites ook bijna wekelijks wel een artikeltje in een van de landelijke dagbladen veschijnen. Het gaat dan meestal over initiatieven waarbij geprobeerd wordt vele kleine draadloze lan's aan elkaar te knopen zodat draadloze internettoegang mogeluk wordt, zonder daarbij gebruik te hoeven maken van UMTS (lees: een Telco).
Maar er zijn natuurlijk veel meer toepassingen mogelijk met WiFi. Dit weekend stond er een column op Planet Multimedia waarin verteld wordt dat een groot restaurant in Singapore zijn obers gaat uitrusten met iPAQ's voorzien van een WiFi-kaartje. Alle bestellingen gaan meteen naar de keuken en de ober wint tijd. De auteur doet voorkomen alsof dit een geniaal WiFi-idee is, maar in werkelijkheid is het concept oud - het bestaat al een aantal jaren - je hebt er geen WiFi voor nodig en bovendien zijn er veel verdergaande ideeën en initiatieven. Zo las ik een aantal maanden geleden het idee om binnenvaartschippers via op de wal opgestelde Access Points internettoegang te geven, zodat dure gsm-verbindingen niet meer gebruikt hoefden te worden. De bedenker doopte het idee IJzeren Rijn. Een ander idee dat hier een beetje op lijkt is het initiatief van Le Port Wireless Access dat alle jachthavens in Zeeland wil voorzien van WiFi AP's, zodat aan boord - in de haven liggend uiteraard - even de e-mail op de laptop binnnengehaald kan worden. Het meest extreme dat ik tot nu toe ben tegengekomen is HighWLAN: A Driving Wireless Network, oftewel WiFi op de snelweg. Het stuk beschrijft in detail hoe een aantal jongens een auto voorziet van een AP zodat er tijdens de lange rit naar Yet Another Perl Conference tussen de twee auto's gecommuniceerd kan worden met laptops en eventueel een internetverbining over GSM gedeeld kan worden. Je moet wel een beetje een WiFi geek zijn (aldus AC) om het te lezen, maar het is de moeite waard. Al was het alleen maar om de conslusie: Wireless networking has thousands of undiscovered applications with no end in sight.