Wat Twitter is en wat het zou moeten zijn
Het zal iedereen die met enige regelmaat blogs bezoekt, niet ontgaan zijn: Twitter. Het ‘buzzt’ nogal in de blogosphere, getuige ook onderstaande trendgrafiek.
Wat vreemd is, is dat Twitter enerzijds enorm populair is, maar anderzijds in eerste instantie vrij moeilijk uit te leggen is aan mensen die het nog niet kennen. “Met Twitter kan je chatten met mensen die in je contactpersonenlijstje staan. Niet een-op-een, zoals bij MSN, maar naar allemaal tegelijk. Je gebruikt een soort publiek kanaal, waarop iedereen z’n eigen cirkel van contacten heeft. Die cirkels overlappen. Zo kan kan contactpersoon A in gesprek zijn met persoon X, waarbij je alleen de teksten van A ziet, maar niet de reacties van X, omdat die niet in jouw lijstje van contactpersonen voorkomt. Wat verder leuk is, is dat je via verschillende kanalen input kan leveren en Twitter updates van anderen kan lezen. Mobiel, met IM of gewoon via je webbrowser.” Oh ja, aanleiding voor het getwitter is inprincipe een antwoord op de vraag what are you doing?.” Tot zover de beknopte uitleg.
Een veel voorkomende reactie is “maar waar gaat dat over?”. Dat is in mijn ogen de verkeerde. Immers, waar gaat sms’en over? Waar gaat MSN’en over? Dat is nu juist niet relevant. Het voorziet blijkbaar in een behoefte - de behoefte tot communiceren is overigens de afgelopen jaren door heel veel onderzoeken aangetoond - en het is ook niet relevant waar mensen over praten tijdens een telefoongesprek. Daar vraagt nooit iemand naar.
Nieuwe communicatiemiddelen vervangen doorgaans niet oude, maar krijgen al dan niet een plaats in het spectrum van communicatiemedia. Voor mij is overigens nog niet duidelijk of, en zo ja, waar Twitter dat bij mij zal doen. Het is ultrasnel - zeker als nu ik Twitterberry werkend krijg heb op m’n Blackberry - en het wordt ook wel microbloggen genoemd. Snel en kort dus.
Maar er is iets vreemds aan Twitter - en daarmee kom ik bij m’n punt - en wel met de selectie van mensen die jouw getwitter te zien krijgen. Wat ik in eerste instantie interessant vond is dat je zelf je contactpersonenkring leek te kunnen kiezen. Dat wetende, kan je kiezen voor een bepaalde tone of voice. Zittende bij een congres kan je ongezouten kritiek op een spreker geven of je kan juist iets van persoonlijke aard ‘broadcasten’. Daarom verbaasde het me dat ik bij Hans een badge zag waarop de Twitterconversatie te zien is van zijn contacten. Door zo’n badge te plaatsen kan dus iedereen meelezen, en niet alleen de personen waarvan je weet dat ze meelezen. En dat is jammer. In mijn ogen ondermijnt zo’n badge het systeem. Later realiseerde ik me dat iedereen follower kan worden, meelezer zo je wilt, zonder dat je dat hoeft te bevestigen. Dat zou dan dus ook niet moeten kunnen. Voor zover ik het nu kan beoordelen was Twitter nog veel interessanter geweest als je mensen eerst toestemming zou moeten geven om je Twitterstream te mogen lezen. Op die manier weet je tegen wie je praat. En dan heb je een mooie combinatie van public en private; we zitten met z’n allen op hetzelfde kanaal, maar we hebben elke onze eigen sociale cirkels die deels overlappen. Iets voor Twitter 2.0? Ik ben benieuwd wat andere Twitteraars zoals Ton, Frank, Yme, Marco en Erwin ervan vinden.
Leuk stuk, er is echter wel degelijk een mogelijkheid om updates alleen aan vrienden te laten zien. Dit kan je in je instellingen aangeven.
Hoi Krijn,
Ik ben het met je eens. Zelf heb ik een sterke voorkeur voor Jaiku. Al komt dat denk ik deels ook omdat ik Jaiku al een aantal maanden gebruikte voor ik in december een Twitter account aanmaakte.
Het niet zelf exact kunnen bepalen wie jouw Twitter-stream te zien krijgt vind ik echt een probleem met Twitter. Bij Jaiku moet je inderdaad eerst akkoord gaan met het feit dat iemand je wil ‘volgen’. Niet publiek, betekent daar dus ook echt niet publiek.
Het microblog aspect vind ik bovendien voor mezelf minder belangrijk dan het sociale netwerk aspect, en dan met name de mogelijkheid dat ook mobiel mee te nemen op je telefoon. Ook daar vind ik Jaiku sterker, met hun mobiele client. Twitter irriteert gigantisch door alle berichtjes als losse SMS naar je toe te sturen. Echt storend, en ik wist niet hoe snel ik dat weer uit moest zetten.
Een tool die een ‘achtergrondruis’ genereert van wat mijn contacten zoal doen, en dat ook grotendeels automatisch verzamelt (zodat je niet altijd zelf iets hoeft te schrijven), bijv. in Plazes, je blog en op Flickr, heeft voor mij veel zin. Vooral als je het op je mobiel kunt meenemen.
Het moet dan echter wel in de achtergrond blijven. En het moet op een reële manier omgaan met de verschillende ’schillen’ die je in je netwerk nu eenmaal hebt (van veraf naar dichtbij). Een service als Jaiku of Twitter heeft voor mij vooral waarde op ‘korte sociale afstanden’ dus met mensen die je redelijk goed kent. Dat je publieke Twitterteksten dus hoog in Google terugvindt past daar niet goed bij.
Dat is nu toch al mogelijk? Je kan bij je settings ‘Protect my updates’ aanvinken. Als je dat hebt gedaan krijgen alleen de mensen die jij als vriend geaccepteerd heeft je updates te zien en kom je ook niet in de publieke timelines.
Ik weet alleen niet of je updates dan wel te zien zijn in de badges van je vrienden.
Maar aan de andere kant is dat juist ook het idee achter Twitter dat je iemand kunt volgen zonder direct een vriend te hoeven zijn.
Krijn als je bij de settings het ‘Protect my updates’ aanvinkt dan zijn er buiten de erkende vrienden geen followers die je feed kunnen lezen.
Krijn,
Er zit een enorme potentie -zowel prive als zakelijk- in een open ‘messaging’ service.
Dat ik er zelf nog niet aan begonnen ben heeft een aantal redenen.
Ik vind
a) dat ik moet kunnen zien wie mijn Twitterstream volgt. Iemand als volger blokkeren/uitsluiten gaat te ver.
b) dat ik als ‘volger/lezer’ de mogelijkheid moet hebben om te kunnen filteren. Ik bedoel dat ik dus niet alles wil zien wat er in de twitter-stream zit van streams die ik volg, maar alleen als het aan bepaalde voorwaarden voldoet.
Als dit goed geregeld wordt zul je veel mensen (mij incluis) over de streep trekken omdat je dan zelf in de hand hebt in welke mate en waar over je met informatie wordt overspoeld.
c) (aanvullend/voor later) dat er de mogelijkheid moet komen om Twitter-kanalen te maken. Bijvoorbeeld een zakelijke, een prive en verzin verder maar wat je verzinnen kunt. Dat zal nu via een truuk best al wel kunnen (kan dat dan ook allemaal gekoppeld aan hetzelfde emailadres?), maar dan is het nog steeds niet makkelijk om tussen de kanalen te schakelen denk ik zo.
Volgens mij zit in a) en b) de crux als het gaat om acceptatie en adoptie van Twitter.
Jaiku lijkt mooier en stabieler maar mijn bezwaar is dat er weer zo veel toeters en bellen aan zitten; dat er weer zo veel meer mee kan.
Mensen die mij kennen weten dat ik een voorstander van Small Pieces Loosely Joined ben. Daarom zou Twitter beter bij mij passen dan Jaiku.
@Fred
a) dat kan -> je followers lijst, of bedoel je iets anders?
b) hier is Yahoo Pipes voor bedacht. Geef zelf aan welke woorden je uit je twitter friends RSS wilt filteren en alleen die opties komen in je Yahoo Pipes twitter RSS terecht. Voed deze feed wer aan je RSS Reader of Jaiku en je bent er.
c) klopt, ik veracht echter dat dit soort updates snel komen?
Toch maar weer eens actief oppakken?
@Ton:
a) Je kan alleen zien HOEVEEL followers er zijn. Wat ik bedoel is dat je moet kunnen zien WIE je followers zijn. Correct me if I’m wrong
b) Dat bedoel ik nou: Ik wil niet allerlei andere tools moeten inschakelen om zoiets Twitter-specifieks voor elkaar te krijgen. Ingewikkelde dingen … OK! Maar DIT moet makkelijk kunnen (als onderdeel van de dienst). Met Yahoo! Pipes zou ik zoiets natuurlijk voor elkaar kunnen krijgen, maar je moet er toch niet aan denken dat je dat iemand anders weer moet gaan uitleggen? Zoiets hoort IN de tool/service te zitten.
c) eh … kweet-t-nogniet …
Thanks for sharing
I’d prefer reading in my native language, because my knowledge of your languange is no so well. But it was interesting! Look for some my links: